U Srbiji je ju\u010der obilje\u017eena dvadeseta godi\u0161njica “NATO bombardovanja”, dvo i pol mjese\u010dne kampanje oru\u017eanih snaga zapadnih zemalja protiv vojnih i civilnih ciljeva u Srbiji u kojoj je – prema razli\u010ditim izvorima – poginulo izme\u0111u 500 i 2.000 civila te oko 1.000 vojnika. O\u010dekivano, okrugla obljetnica bila je prilika za natjecanje desnice u poku\u0161aju prisvajanja ovih kompleksnih doga\u0111aja. Predsjednik Aleksandar Vu\u010di\u0107, vidno zabrinut svakotjednim protestima opozicije, vodio je centralno dr\u017eavno obilje\u017eavanje u Ni\u0161u.<\/p>\n\n\n\n
Tamo je pred 20.000 okupljenih konstatirao kako “Srbiju ne mogu da pobede” unato\u010d tome \u0161to doga\u0111aji iz 1999. predstavljaju ne samo potpuni vojni poraz, ve\u0107 i definitivni gubitak iluzije o suverenosti zemlje, te obe\u0107ao da Srbija zbog bombardovanja<\/em> nikada ne\u0107e u\u0107i u NATO, iako je u njegovom mandatu uspostavljena nikad intenzivnija suradnja s tom vojnom organizacijom. To su proturje\u010dja koja su nastojali iskoristiti kriti\u010dari zdesna, poput \u0160e\u0161eljevih radikala, biv\u0161ih Vu\u010di\u0107evih strana\u010dkih drugova, koji su prozvali vlast zbog suradnje s “najgorim srpskim neprijateljima” u EU i NATO-u.<\/p>\n\n\n\n Da bi medijski atraktivnije ilustrirali svoje teze, radikali su u Beogradu javno zapalili zastave tih organizacija. Sli\u010dne je optu\u017ebe protiv vlasti uputila i desni\u010darska Demokratska stranka Srbije, koja je performans odvela korak dalje pa otkrila (privremeni) spomenik u obliku projektila koji je nazvan “Aleksandar Vu\u010di\u0107, posljednja NATO raketa”. Sve tri strane ovog natjecanja, zajedno s brojnim drugim manjim organizacijama koje su obilje\u017eavale doga\u0111aje, nastojale su svoje “patriotske” reputacije podebljati flertom s Rusijom. Osobito to vrijedi za kriti\u010dare vlasti koji – umjesto proklamirane “neutralnosti” uz sna\u017enu inklinaciju prema Zapadu – kao rje\u0161enje nude de facto<\/em> podre\u0111eni polo\u017eaj prema svjetskoj sili na istoku.<\/p>\n\n\n\n Ne treba posebno ni spominjati da se nitko od nacionalista povodom ove obljetnice nije udostojio sjetiti kako su formalni povod za bombardovanje<\/em> bile vi\u0161egodi\u0161nje ratne avanture srpskog nacionalizma koji je svoje ciljeve nastojao ostvariti na \u0161tetu manjih susjednih naroda. To naposljetku nije dovelo samo do \u0161irenja rata u Srbiju te posljedi\u010dnog fakti\u010dkog gubitka suverenosti te zemlje, ve\u0107 je i dugoro\u010dno sasvim uni\u0161tilo me\u0111unacionalne odnose u regiji. U tom smislu, obilje\u017eavanje 20. godi\u0161njice je samo jo\u0161 jedan o\u010dajni\u010dki poku\u0161aj nacionalista da vlastite poraze pretvore u herojsku \u017ertvu i potisnu sje\u0107anje na \u010dinjenicu da je jedini period kada su narodi regije doista odlu\u010divali o svojoj sudbini bio onaj kada su svoju budu\u0107nost nastojali graditi zajedno, umjesto da ratuju me\u0111usobno.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" U Srbiji je ju\u010der obilje\u017eena dvadeseta godi\u0161njica “NATO bombardovanja”, dvo i pol mjese\u010dne kampanje oru\u017eanih snaga zapadnih zemalja protiv vojnih i civilnih ciljeva u Srbiji u kojoj je – prema razli\u010ditim izvorima – poginulo izme\u0111u 500 i 2.000 civila te oko 1.000 vojnika. O\u010dekivano, okrugla obljetnica bila je prilika za natjecanje desnice u poku\u0161aju prisvajanja […]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":27249,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[454],"tags":[499,78,137,500,469],"theme":[458],"country":[11],"articleformat":[205],"coauthors":[26],"class_list":["post-27247","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-naslovnica","tag-bombardovanje","tag-nato","tag-rat","tag-ratni-zlocini","tag-srbija","theme-drustvo","country-srbija","articleformat-vijest"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/27247","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=27247"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/27247\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27252,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/27247\/revisions\/27252"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/27249"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=27247"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=27247"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=27247"},{"taxonomy":"theme","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftheme&post=27247"},{"taxonomy":"country","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcountry&post=27247"},{"taxonomy":"articleformat","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Farticleformat&post=27247"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bilten.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcoauthors&post=27247"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Potisnuto sje\u0107anje<\/h2>\n\n\n\n